Guido Gezelle

Dankbaarheid is een bloemke dat is weinig hoven bloeit.

Mij spreekt de blomme een tale, mij is het kruid beleefd, mij groet het altemale, dat God geschapen heeft.

Denkt aleer gij doende zijt en doende, denkt dan nog.

Denkt aleer gij doende zijt / en doende, denk dan nog.

Min de stilte in uw wezen; Min de stilte die bezielt; Zij die alle stilte vrezen; Hebben nooit een hart gelezen; Hebben nooit geknield.

Wat hebben we al verdriet gehad om ongelukken die nooit zijn gebeurd.

Wilt ge vrijheid, vlucht de wereld en zoekt God.

Wereld, die maar heerst op slaven, slaven maakt en slave zijt, liever had ik Thor te dienen, dan, onedele, uw slaaf te zijn!

Te sterven is het niet, maar hoe men heeft geleefd dat aan de bittre dood die bittre smake geeft.

Dankbaarheid is een bloemke dat in weinig hoven bloeit.